Memories Vacations Memories Vacations

Islandia

Islandia Południowa

Islandia to kraj pełen kontrastów geologicznych, które najlepiej widać na południu, gdzie ciepło geotermalne spotyka się z lodowatym zimnem. Na południowym zachodzie i w rejonie Złotego Kręgu, naturalne ciepło jest wykorzystywane, dostarczając energię do wielu szklarni i basenów. Południowy wschód ujawnia największy w Europie lodowiec Vatnajokull, spektakularne wodospady i czarne piaszczyste plaże

Kierunki podróży Islandia Islandia Południowa

Programy

Wycieczki objazdowe

Hotele

Polecane hotele

Dlaczego polecamy

  • Obowiązkowy punkt każdej wizyty – Golden Circle
  • Największy na wyspie lodowiec – Vatnajokull
  • Niebezpieczne czarne plaże
  • Centrum nauki o lawie
  • Uskok tektoniczny stanowiący granicę między Ameryką Północną a Europą

Opis

Aktywność geotermalna jest wysoka na południowym zachodzie Islandii, a zwłaszcza w obszarze Złotego Kręgu, gdzie zasila wiele ogrodów uprawnych. Południe to obszar, który produkuje najwięcej warzyw w kraju. Lokalne produkty mleczne i mięsne w połączeniu z warzywami z Fludir, Hverargerdi, Reykholt i islandzkiego miasta ziemniaczanego Thykkvaer sprawiają, że kuchnia południowa jest wyjątkowo naturalna. Ponieważ większość produktów rolnych pochodzi z tego obszaru, Południe jest doskonałym świadectwem islandzkiej kultury restauracyjnej. Na dodatek można dowiedzieć się, co mają do zaoferowania lokalne browary i skosztować wybornych islandzkich piw rzemieślniczych Olverk, Smidjan Brugghus, Olvisholt Brewery i Brothers Brewery. Niewiele przeżyć jest tak relaksujących, jak kąpiel w jednym z wielu lokalnych basenów lub łaźni geotermalnych Secret Lagoon i Laugarvatn Fontana. Naturalne Hot Pots można znaleźć między innymi w dolinie Reykjadalur i rezerwacie przyrody Landmannalaugar. Nie da się powiedzieć, ile wodospadów jest na Islandii, ale na Południu z pewnością są jedne z najbardziej spektakularnych! Oprócz Gullfoss w Złotym Kręgu i Svartifoss w Parku Narodowym Skaftafell, po drodze dalej na wschód wzdłuż obwodnicy znaleźć można słynne wodospady Skogafoss, Seljalandsfoss i Gljufrabui. Na 120-metrowym cyplu Dyrholaey roztacza się wspaniały widok na czarne piaszczyste plaże po lewej i prawej stronie, a także na słynne skały Reynisdrangar sterczące z oceanu. Wyznaczają one granicę obszaru Vik, gdzie można spacerować po imponującej czarnej plaży Reynisfjara z bazaltowymi kolumnami i wulkanem Katla w tle. Chociaż potężne fale są piękne, zdradzieckie prądy mogą stać się niebezpieczne, gdy nieuważny turysta zbliży się zanadto do lodowato zimnej wody. Wspinaczka po lodzie, wycieczki po jaskiniach lodowych, spacery po lodowcu: zakres aktywności związanych z lodem jest ogromny! Wycieczki łodzią i kajakiem prowadzą pomiędzy małymi górami lodowymi w lagunach lodowcowych Fjallsarlon i Jokulsarlon. Na Diamentowej plaży w Breidarmerkursandur kawałki lodowatego lodu wyrzucone na czarną plażę tworzą zjawiskowe motywy fotograficzne. Park Narodowy Vatnajokull obejmuje Skaftafell ze wspaniałymi widokami na lodowiec na południowym wschodzie i Jokulsargljufur na północy, a także na cały lodowiec Vatnajokull, w tym najwyższy szczyt Islandii Hvannadalshnjukur. W jego pobliżu można znaleźć oszałamiająco piękne tereny do wędrówek. Inne obszary do hikingu obejmują kolorowe góry Landmannalaugar ze słynnym szlakiem turystycznym Laugavegur, prowadzącym do zielonych dolin Thorsmork i dalej do Skogar na wybrzeżu. Wszystkie mają swoje atuty i duży wybór szlaków turystycznych na każdym poziomie trudności. Wyspy Westmanayer składają się z 15 wysp, ale Heimaey jest jedyną zamieszkałą i można do niej dotrzeć albo 35-40 minutową podróżą promem z Landeyjahofn, albo krótkim lotem z Reykjaviku. Wyspy te są domem dla największej kolonii maskonurów na świecie, sanktuarium bieługi, oceanarium, a także imponującego muzeum o erupcji wulkanu Eldfell w 1963 roku, która doprowadziła do ewakuacji całej wyspy Heimaey. Za specjalnym zezwoleniem naukowym dostępna jest najmłodsza islandzka wyspa Surtsey, wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, 18 km na południowy zachód od Heimaey. Od swojego „narodzenia” w 1963 roku jest ona unikalnym terenem badawczym rozwoju flory i fauny na nowych terenach. Południe jest bogate w historię i kulturę. Wydarzenia z sag są pamiętane wśród Islandczyków na wiele sposobów, a kilka muzeów w okolicy hołduje islandzkim zwyczajom i dziedzictwu. Długie domy z epoki Wikingów, wystawy naukowe o wulkanach, trzęsieniach ziemi i islandzkiej przyrodzie, muzea o słynnych artystach i pisarzach – to wszystko można znaleźć w tym niezwykle magicznym zakątku kraju.

Info

Informacje praktyczne

Galeria

Zdjęcia z regionu

Mapa i klimat

Kierunek: Islandia Południowa

Kiedy jechać

I
II
III
IV
V
VI
VII
VIII
IX
X
XI
XII
Najlepszy
Dobry
Średni
Słaby
Miesiące letnie, między czerwcem a sierpniem, to czas, kiedy dni są długie, a zwiedzanie może trwać do późnych godzin wieczornych. Pod koniec czerwca słońce ledwo zachodzi za horyzont, więc można cieszyć się światłem dziennym przez większą część doby. To dobra pora, by udać się do centrum Islandii – surowej, nieskażonej, dzikiej wyżyny. Poza miesiącami letnimi region ten jest niedostępny, ponieważ można do nich dotrzeć tylko wąskimi górskimi drogami i przeprawiać się przez lodowcowe rzeki samochodami z napędem 4x4. Opady śniegu w zimie odcinają interior od reszty kraju.

Jesień to dobry wybór, aby uniknąć potężnych zimowych mrozów. Wtedy słońce zachodzi około 18:00 lub 19:00. Miesiące od września do listopada to czas, gdzie pojawia się szansa na dostrzeżenie zorzy polarnej. Jest to również sezon, kiedy ulice Reykjaviku i atrakcje Złotego Kręgu są mniej zatłoczone zwiedzającymi.

Islandia jest także doskonałym wyborem na zimową eskapadę. W grudniu, styczniu i lutym jest największa szansa na dostrzeżenie zorzy polarnej, ponieważ w niektóre dni słońce zachodzi już o 15:00. W ciągu dnia, gdy słońce ledwie wystaje ponad horyzont, fotografowie mają swój raj. Wówczas przez „cały dzień”, czyli kilka godzin, słońce rzuca bardzo ciepłe światło, więc tak zwana złota godzina, trwa tu niemal cały czas.

Wiosna może być dobrym kompromisem, by cieszyć się słońcem bez tłumów. Nadal jest szansa na dostrzeżenie zorzy polarnej w marcu, ale istnieje większe ryzyko jej przegapienia, niż w miesiącach zimowych. W kwietniu i maju temperatura wzrasta, chmury burzowe ustają, a dni wydłużają się.