Spotkanie z gepardami w Fundacji AfriCat w rezerwacie Okonjima

Na przestrzeni ostatnich stu lat, kiedy ludzie budowali drogi, osady i infrastrukturę, liczba siedlisk gepardów zaczęła się gwałtownie zmniejszać. Szacuje się, że wiek temu afrykańskie równiny przemierzało około 100 000 gepardów. Dzisiaj liczba ta wynosi poniżej 10 000. Władze Namibii starają się temu zaradzić – utworzono tu jedne z największych i najlepszych parków narodowych na świecie oraz rezerwaty, w których lokalne społeczności są zachęcane do harmonijnego życia z otaczającą je dziką przyrodą. Rozwiązania te przynoszą pewne pozytywne skutki. Populacja gepardów w Namibii od lat 90. zwiększyła się niemal dwukrotnie i obecnie żyje tu około 3 500 osobników.

Gepardy potrzebują dużej przestrzeni, a niestety większość ich siedlisk znajduje się poza parkami narodowymi. W rezultacie aż 90% namibijskich gepardów żyje na polach należących do prywatnych hodowców, gdzie są postrzegane jako zagrożenie. Sam rezerwat Okonjima Nature Reserve znajduje się po części na terenie dawnej farmy, której właściciele w przeszłości musieli zmagać się z takimi samymi problemami, jak inni hodowcy dzisiaj. Może dlatego tak dobrze rozumieją złożoność konfliktu na linii człowiek – wielkie koty oraz potrafią zaoferować praktyczne rozwiązania.

Do tej pory fundacja AfriCat w rezerwacie Okonjima uratowała ponad 1000 gepardów i lampartów z terenów prywatnych gospodarstw w Namibii, wypuszczając ponad 85% z nich ponownie na wolność. AfriCat opiekuje się osobnikami młodymi, osieroconymi lub chorymi, które do czas powrotu na wolność przebywają w ośrodku opieki i można je odwiedzić na terenie rezerwatu Okonjima. W ośrodku znajdują się również zwierzęta, które zostały przechwycone z nielegalnego handlu lub zbyt długo przetrzymywane w niewoli utraciły zdolność przeżycia na wolności – teraz pod okiem swoich opiekunów z AfriCat pełnią rolę ambasadorów swojego gatunku i pomagają edukować przyszłe pokolenia.

Fundacja AfriCat jest działającą już trzy dekady organizacją non-profit, której celem jest długoterminowa ochrona dużych mięsożerców zamieszkujących Namibię i innych zagrożonych gatunków (np. pancernika). Mottem fundacji jest „conservation through education”, czyli ochrona przyrody poprzez edukację – budowanie świadomości wśród lokalnej społeczności, uwrażliwianie jej na problemy zwierząt, zrozumienie wagi ochrony dzikiej przyrody oraz dążenie do stosowania technik gospodarczych, które pozwolą na harmonijne koegzystowanie farmerów, ich trzód i dzikich kotów. W wyniku konfliktu pomiędzy ludźmi (między innymi hodowcami, którzy bronią swoich zwierząt gospodarczych) a wielkimi kotami, drapieżniki te są traktowane jak szkodniki, są zwalczane i zabijane. Badania i działania podejmowane przez AfriCat przyczyniają się do lepszego zrozumienia zwyczajów wielkich kotów, co z kolei umożliwia opracowanie zrównoważonych rozwiązań, które pozwolą na przeżycie tych gatunku we współczesnej Afryce. AfriCat dąży też do zachowywania naturalnych siedlisk zwierząt i wspiera działalność badawczą. Badania skupiają się głównie na dużych gatunkach mięsożernych, takich jak gepardy, lamparty, lwy i hieny brunatne, ale obejmują również inne gatunki zagrożone.