Andamany i Nikobary

Turkusowe wody i lśniące białe plaże otoczone lasem namorzynowym i pierwotną dżunglą sprawiają, że wyspy Andamany i Nikobary to tropikalny raj, który przyciąga turystów z odległych miejsc. Spalone słońcem wyspy, których jest około 572, leżą w Zatoce Bengalskiej, u wschodnich wybrzeży Indii. Większość tych wysp, z których około 28 jest zamieszkanych, należy do Grupy Andamańskiej. Nikobary obejmują około 22 głównych wysp, z których 10 jest zamieszkanych. Oba archipelagi oddziela szeroki na 150 km Kanał Dziesięciu Stopni. Dzięki obfitym monsunom południowo-zachodnim i północno-wschodnim tropikalne, wiecznie zielone lasy deszczowe obfitują w życie, w którym występują rzadkie gatunki roślin, zwierząt i koralowców, co czyni je ekologicznym rajem. Według doniesień na tych wyspach żyje aż 270 gatunków i podgatunków ptaków, z czego 106 to gatunki endemiczne. Gołąb grzywacz andamanski, padauk andamański i diugoń zostały uznane odpowiednio za ptaka stanowego, drzewo stanowe i zwierzę stanowe. Na wyspach znajduje się około 96 rezerwatów dzikiej przyrody, dziewięć parków narodowych i jeden rezerwat biosfery. Odwiedzający te wyspy mogą uprawiać różnorodne zajęcia, od sportów wodnych, trekkingu i biwakowania na wyspie, po spacerowanie po ścieżkach przyrodniczych i nurkowanie. Andamany i Nikobary są zamieszkane trwale od kilku tysięcy lat. Udokumentowane dowody archeologiczne określają ten czas na około 2200 lat; jednakże wskazania z badań izolacji genetycznej, kulturowej i językowej wskazują, że ich zasiedlanie sięgało 30 000–60 000 lat, aż do epoki środkowego paleolitu. Na Andamanach utrzymywano przez ten czas odrębną i ściśle chronioną egzystencję, różnicując się na odrębne grupy językowe, kulturowe i terytorialne. Rdzenni mieszkańcy Nikobarów mieli podobnie odizolowany i długi związek z wyspami.