San Augustin

W górnym regionie rzeki Magdaleny w departamencie Huila, dokładnie w miejscu, w którym bierze swój początek najsłynniejsza rzeka Kolumbii, znajduje się kompleks archeologiczny San Agustin. Miejsce to zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO w 1995 roku. Region zamieszkiwała tajemnicza cywilizacja, która stworzyła fantastyczne rzeźby ze skały wulkanicznej. Naukowcy datują jej rozwój na około 5000 lat temu. Nazwa owej kultury pozostaje nieznana, podobnie jak okoliczności jej późniejszego zniknięcia, całe wieki przed przybyciem Hiszpanów. Niektórzy badacze wysuwają nawet teorie o jej pozaziemskim pochodzeniu. Park archeologiczny znajduje się na obrzeżach miasta, na wysokości 1695 m. Nazwa San Agustin pochodzi z dwóch możliwych źródeł: pierwsze bierze się z obecności misjonarzy augustianów, którzy przybyli do tego regionu około roku 1600, a drugi dotyczy pamięci Santo Obispo Fray Agustin de la Coruna, który objął ochroną uciśnioną miejscową ludność. Park zajmuje łączną powierzchnię około 500 km kwadratowych i obejmuje park archeologiczny San Agustin, Alto de los Idolos i Alto de las Piedras. Społeczności zamieszkujące obszar obecnie określane jako San Agustin 5000 lat temu byli mistrzami rzeźbiarstwa, projektując i wznosząc imponujących rozmiarów kamienne posągi. Przedstawiają one pumy, węże, orły pożerające węże, wojowników oraz kobiety w ciąży. Niektóre posągi stoją tam, gdzie je odkryto, a część z nich została przeniesiona w miejsca chroniące je przed wpływem czynników zewnętrznych. W parku ze 130 posągami panuje wszechobecna cisza – czasem tylko przerywana głośnym śpiewem ptaków – która podkreśla wyjątkowość i świętość tego miejsca. Przy wejściu do parku mieści się Muzeum Archeologiczne, w którym znajduje się mała wystawa posągów, ceramika, naczynia i biżuteria niegdysiejszych mieszkańców regionu. Około 7 godzin jazdy od San Agustin znajduje się kolejna archeologiczna atrakcja. To park Tierradentro, który znajduje się na wysokości około 1 750 m n.p.m. Podczas, gdy San Agustín znane jest przede wszystkim z posągów, o tyle w Tierradentro znaleźć można niezwykłe komory grobowe – odkryto tu aż 100 grobowców. Miejsce to zostało wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Komory powstawały mniej więcej od 900 roku p.n.e. do 600 roku n.e. W tym samym departamencie Huila, około 42 km od miasta Neiva, znajduje się pustynia Tatacoa, nazywana Doliną Smutku. Nazwę tę nadał jej konkwistador Gonzalo Jimenez de Quesada w 1538 roku. Tatacoa oznacza „grzechotkę” lub „grzechotnika”. W okresie prekolumbijskim obszar ten był zamieszkiwany przez Indian Totoyoe, którzy byli sprzymierzeni z ludami Doches i Pijao. Wszyscy oni dzielili ten suchy teren z żółwiami, gryzoniami, wężami, pająkami, skorpionami, orłami, jaszczurkami i ocelotami. Ta półpustynna kraina jest określana przez biologów jako tropikalny suchy las, a średnia temperatura wynosi tutaj około 27°C. Klimat jest gorący i suchy, a teren porastają kaktusy. Niektóre z nich osiągają wysokości 4, a nawet 5 metrów.