Paracas

Paracas zapewnia dostęp do Rezerwatu Narodowego Paracas, dziewiczego pustynnego królestwa, w którym ogromne kolonie lwów morskich, ptaków i niezliczonych mieszkańców oceanów gromadzą się, aby ucztować na bogatych w składniki odżywcze wodach u wybrzeży Peru. Odwiedzający zauroczeni są hipnotyzującymi wydmami pustynnymi i dziką przyrodą na wyspach Ballestas. Po dniu wypełnionym przyrodą relaksują się oni w basenie hotelowym z widokiem na piękną zatokę Paracas. Jeśli macie do dyspozycji więcej czasu, warto rozważyć lot ponad tajemniczymi i fascynującymi liniami Nazca. Inne opcje dla poszukiwaczy mocnych wrażeń obejmują spływy kajakowe, wycieczki rowerowe lub wycieczki quadami po rezerwacie Paracas oraz wycieczki buggy i sandboarding. „Paracas” pochodzi od słów w języku keczua oznaczających „deszcz piasku” i odnosi się do silnych wiatrów, które regularnie wieją na piaszczystym wybrzeżu i półwyspie. Średnia prędkość wiatru wynosi od 25 do 60 km/h. Teren ten jest pustynią o suchym klimacie i skąpej roślinności. Ale nad oceanem to już inna historia! Przepływający wzdłuż wybrzeża Ameryki Południowej z Antarktydy, zimny, bogaty w składniki odżywcze Prąd Humboldta podtrzymuje niesamowitą różnorodność dzikich zwierząt morskich, w tym słynne lwy morskie i ptaki z wysp Ballestas. Historia półwyspu Paracas sięga 900 lat p.n.e. i nosi nazwę kultury Paracas. Ludzie ci byli rybakami i rolnikami, uprawiającymi fasolę, kukurydzę i czerwoną paprykę. Z wykopalisk wiemy, że Paracas byli wyjątkowo wykwalifikowanymi rzemieślnikami. W podziemnych grobowcach znaleziono obsydianowe noże, szlachetną ceramikę, naszyjniki z muszli i kości, złote ozdoby i drobno tkane tkaniny. Suchy klimat i brak światła w podziemnych komorach grobowych zapewniły doskonałe zachowanie tych artefaktów. W 1925 roku zespół archeologów pod kierownictwem Julia C. Tella rozpoczął wykopaliska w Paracas Cavernas, komunalnym miejscu pochówku datowanym na 300–200 p.n.e. Tello rozpoczął wykopy na stanowisku Wari Kayan. Zespół znalazł zawiniątka mumii owinięte w ubrania, pierzaste kostiumy, piękną biżuterię i ofiary z jedzenia. Na stanowisku tym znaleziono również tekstylia z kultury Nazca. Te dwa miejsca są znane jako Nekropolia Paracas. W 1975 roku rząd peruwiański utworzył Rezerwat Narodowy Paracas. 8 września 1820 r. miały tu miejsce wydarzenia z tzw. „Wyprawy po wolność”, na czele której stał argentyński generał Jose de San Martin. Grupa wylądowała w zatoce Paracas z ponad 4000 żołnierzy. Mówi się, że podczas tego pobytu Jose opracował pomysły na flagę peruwiańską, a różowy flaming, mieszkaniec półwyspu, zainspirował czerwono-białe kolory flagi. Siły wyzwoleńcze pomaszerowały później do Limy, próbując uwolnić kolonie Ameryki Południowej spod hiszpańskich rządów cesarskich.