Kanion Colca

Rzeka Colca uznana została przez Towarzystwo National Geographic za źródło Amazonki. Potężną blizną przecina Andy na długości około 120 kilometrów. Jej nurt na przestrzeni wieków wyżłobił kanion, który obecnie uznaje się za jeden z najgłębszych na świecie. Jego ściany opadają stromo w dół około 3200–4100 metrów. Pierwsze przepłynięcie i jednocześnie sforsowanie dna kanionu odbyło się w 1981 roku, a dokonała tego grupa Polaków z Andrzejem Piętowskim, Piotrem Chmielnickim i Jerzym Majcherczykiem na czele. W czasie tego wyczynu odkryli wiele miejsc, a wielu z nich nadali polskie lub Polakom poświęcone nazwy, uznane przez Instytut Geograficzny w Peru. Kanion jest domem dla kondora andyjskiego (Vultur gryphus). Ptaki te można zobaczyć z bliskiej odległości, gdy przelatują wzdłuż ścian kanionu. Ze względu na swą długowieczność, wynoszącą średnio 60–70 lat, nazywa się go Wiecznym Ptakiem. Jest także rozpiętość skrzydeł około 2,1–3,2 metra, co czyni go jednym z największych ptaków świata. Kolejną atrakcją regionu są naturalne gorące źródła La Calera, które znajdują się w Chivay, największym mieście w kanionie Colca. Inne gorące źródła, niektóre przeznaczone do użytku turystycznego, są rozsiane po całej dolinie i kanionie. Region Kanionu Colca jest także doskonałym miejscem dla miłośników starożytności. Stanowiska archeologiczne obejmują jaskinie Mollepunko powyżej Callalli, gdzie sztuka naskalna (podobno sprzed 6000 lat) przedstawia moment udomowienia alpaki, mumię Paraqra nad Sibayo, Fortaleza de Chimpa, zrekonstruowaną cytadelę na szczycie góry z widokiem na Madrigal, ruiny osad przedhiszpańskich w całej dolinie i wiele innych. W Kanionie Colca znajduje się wiele hiszpańskich wiosek. Ich kościoły wciąż stoją pomimo trzęsień ziemi, a tutejsze kobiety nadal ubierają się w tradycyjne obszerne andyjskie spódnice i kolorowe kapelusze.