Puno i Jezioro Titicaca

Położony w południowo-wschodniej części Peru region Puno charakteryzuje się dużą różnorodnością krajobrazów. Znajduje się tu część pasma Andów, amazońskiej dżungli, a przede wszystkim potężny płaskowyż Altiplano. Ze względu na dużą wysokość, wynoszącą średnio 3750 m, a także przenikliwe zimno, życie na płaskowyżu to nie lada wyzwanie. Na szczęście zasobne w wodę jezioro Titicaca umożliwia rozwój życia w wielu formach w tym nieprzyjaznym środowisku. Według starożytnej legendy święte góry zostały obrażone przez śmiertelników, którzy łamali zasady i wspinali się na szczyty, gdzie płonął święty ogień. Apus postanowił ich ukarać, wysyłając pumy, które pożerały większość mężczyzn. Kiedy Wiracocha, Bóg stwórca, zdał sobie sprawę, że wszyscy nie żyją, płakał przez 40 dni, tworząc łzami jezioro Titicaca. Z naukowego punktu widzenia wiemy, że jezioro powstało w wyniku długiego procesu ruchów tektonicznych, które nastąpiły około 300 milionów lat temu. Zbiornik ten jest sercem Altiplano, zasilanym przez deszcze i pobliskie topniejące lodowce. Jego 8600 km2 powierzchni wody reguluje temperaturę, wychwytując energię słoneczną w ciągu dnia i uwalniając ją w nocy. Tworzy to wyjątkowy klimat, który produkuje zasoby wodne, pozwalając miejscowym ludom na hodowlę zwierząt i produkcję rolną, w tym uprawę ziemniaków i komosy ryżowej. Andyjskie społeczeństwa, zachęcone tutejszą obfitością, osiedliły się na brzegu tych świętych wód. Obecnie grupy Ajmara i Keczua żyją obok siebie, posługując się własnymi językami i pielęgnując własne tradycje. Ich andyjska kosmowizja, splata się z wiarą katolicką. Wyraz tego obserwować można podczas festiwalu Candelaria w Puno, który odbywa się co roku w lutym, cku czci patronki Puno, „Virgen de la Candelaria”. Ten kolorowy festiwal z muzyką, tradycyjnymi tańcami i barwnymi strojami jest jednym z największych festiwali w Peru – warto go przeżyć! Puno jest stolicą regionu i niemal obowiązkowym przystankiem na zwiedzanie jeziora. Chaotyczne, brudne i zatłoczone być może nie zachwyca, ale, w przeciwieństwie do innych miejsc w Peru, nie zostało jeszcze zmienione przez tłumy turystów. To co zaskakuje w Puno, to autentyczność tego miasta: kolorowe stoiska z lodami, „Mamitas” sprzedający słodycze i napoje na straganach oraz mężczyźni oferujący przechodniom usługę pisania na maszynie.